Jen en de kunst van het solo-oponthoud

Nou ik kan er op dit moment vrij kort over zijn, deze twee dagen. De inspiratie is een beetje op en zoals ik al zei leid ik een totaal oninteressant leven op dit moment dat bestaat uit strand en zwembad en cocktails. Daar kan ik geen blog mee vullen. Alles is traag, het is veels te heet om na te denken en ingewikkeld te doen. Dus als je het per se wilt weten hier onder puntsgewijs mijn bezigheden. En anders, de mazzel, doei, hasta la pasta, tot ziens, lekker deze blog afsluiten en iets zinvols gaan doen met je leven.

• De was gedaan
• Naar het strand gegaan!
• Daar na een uur weer weg want veel te heet en snorkel en kussentje vergeten.
• Bakkes verbrand
• In zwembad gesprongen
• Huis bijna in de fik gestoken (Dat kwam zo. Ik had een steelpannetje gekocht voor de melk voor de latte. Dat was na een paar dagen een beetje aangekoekt, dus ik denk ik gooi er wat water in met een tablet van de afwasmachine en dan laat ik dat even sudderen terwijl ik me aankleed voor het avondeten, niet vergeten hè! Afijn het is schemerig, ik douche even snel, kleed me aan, doe make-upje op, en ineens hoor ik beneden alsof de wc doorloopt, ik ga even checken, de hele badkamer beneden staat blank omdat de kraan van de bidet keihard open staat. Hoe kan dat? Ik heb daar helemaal niet aangezeten! Op dat moment ruik ik iets. Het pannetje! Ik ren naar de keuken, die en de hele huiskamer staan blauw van de rook! Het pannetje knettert, ik voel vanaf hier de hitte, het is compleet zwartgeblakerd en ongeveer een meter eromheen zitten honderden vlekken en spatjes, over de hele gloednieuwe kookplaat, de vloer, het perzische tapijt, het aanrecht en de achterwand. “O god ik heb de gloednieuwe keuken geruïneerd”, denk ik. Gelukkig valt het allemaal wel mee. En gelukkig gaat het net hard onweren en waaien als een meltemi en kan ik alle deuren tegen elkaar open zetten. De ergste vlekken poets ik alvast weg om te kijken of ze er überhaupt wel af gaan, de rest doe ik morgen wel. Maar wat ik nog steeds niet snap is waarom die kraan keihard open stond. De deur naar het terras stond open, maar die had ik zelf opengelaten, en je komt de tuin ook zomaar niet in. Ik snap het niet.)
• Gegeten bij Çarıklı Et in Fethiye met mijn domme hoofd want was natuurlijk kneiterdruk. Maar wel lekker.
• Het huis een dag verlengd, zodat ik me geen zorgen hoef te maken over wat ik maandag overdag doe, en dan kan ik gewoon even douchen en omkleden voordat ik ‘s nachts naar het vliegveld ga rijden en dan hoef ik ook niet na te denken over enge hotels met beestjes.

Vandaag, dus eigenlijk gisteren

• Ontbijt met koffie op het strand, op het dak van een van die tentjes
• Strand, heel de dag en zelfs even een kano gehuurd en met de kano naar een ànder strand
• Nog meer strand
• Bakkes nog meer verbrand
• Geen zin meer in funiculer
• Zwembad gesprongen
• Nog meer was gedaan, die hangt nu nog buiten en ik ben niet thuis en het gaat zo regenen
• Naar Faralya gereden voor simpele tavuk şiş met uitzicht op zonsondergang over Kelebekler vadısı, dat is weer zo’n spectaculaire rotsachtige route langs de kust met allemaal haarspeldbochten en geiten.
• Thuisgekomen blijkt het hier helemaal niet te hebben geregend, maar mijn straat die van de berg afkomt is in een grote rivier veranderd, dus ergens op de berg heeft het wèl geregend.
• Als ik in de tuin zit, springt steeds het licht aan omdat er iets van een marter door de tuin loopt die me de stuipen om het lijf jaagt.
• Gasfornuis gepoetst en sporen gewist van het voorgaande drama.